καλημέρα…

κάθε βράδυ κρεμάω σε μανταλάκια το μυαλό μου
μπας και καταφέρω να κλέψω λίγο ύπνο
από του πόνου το πανέρι

μα απόψε προμηνύεται νύχτα οργής
νύχτα κατήφιας
φυτεύω αλκοόλ στις φλέβες μου ελπίζοντας ν’ αποφύγω άλλη μια λευκή νύχτα

αλίμονο
τελειώνει ο καπνός και μαζί του οι ελπίδες
πώς να βγεις έξω μια τέτοια νύχτα
σε αναζήτηση καπνού λυτρωτικού…

Ας τ’ αφήσουμε καλύτερα… Εσύ άλλωστε ξέρεις η σιωπή μου τι φίδια κρύβει…