η μέρα τούτη

Ήρθε πάλι αυτή η μέρα
η μέρα που μετρώ τα δευτερόλεπτά μου
η μέρα που αθροίζω τις μέρες μου.
Όχι τα χρόνια! Αυτά έπαψα πια να τα μετρώ
τώρα μετρώ τα δευτερόλεπτα,
τις μέρες που χάνω, στις ρωγμές των τοίχων
στις ρυτίδες των τζαμιών.

Παράθυρα άνοιγα όλο το βράδυ
κι όλα τους
ανοίγαν προς τα μέσα…
Κεριά μάζευα ένα γύρω
και σπίρτα δεν έβρισκα.
Όπως τώρα
ψάχνω για λόγια
για μια λέξη έστω
καινούργια, γυμνή, αθώα…
μια λέξη να με γεννήσει ξανά.