η μάχη που δεν τελείωσε (ακόμα;)

Θέριζα θηλειές μέσα απ’ τους μηρούς της.
Άκρες της νύχτας μ’ έστρεφαν στα μάτια της.
Νυγμούς χάιδευα, αρμύρα απ’ το αιδοίο της στη γλώσσα μου.
Ακέφαλες μνήμες τρίζαν κάτω απ’ το κρεβάτι.
Τρεμάμενα στόματα, που τάιζα σάρκες.
Ολάκερο το δωμάτιο χώρεσε σε μια στιγμή στη χούφτα της.
Σεργιάνι θανάτου ατέλειωτης μάχης.