ψυχοσωματικά

ψάχνω κάτω απ’ το δέρμα μου. τα φίδια γ–
υρίζουν όλη νύχτα, γυρεύοντας τροφή και στέγη. στά–
χτες πάνω στο θρανίο μου, στάχτες κάτω απ’ το κρεβάτι.
ολόκληρα καλοκαίρια τα τάιζα εφιάλτες. γέμι–
σαν τις κοιλιές του με ξέφτια απ’ τα γραπτά μου, με παγ–
ωμένες φαντασίες και πόνους απ’ τα μεσημέρια
μου. περήφανες ήττες, στύσεις που χάθηκαν, στύσεις που έλιωσ–
αν μέσα στα χέρια μου. των έγκλεισ–
των οι ηδονές,  πουλιά που ξέχασαν πώς να πετάνε, πουλ–
ιά που ξέπεσαν και ούτε να κλάψουν δεν μπορούν.
κέρινες μέρες, τα φίδια μου θα τ–
άιζω, μέχρι να σωθούν τα βράδια μου.

Leave a Reply