περιμένοντας τη βροχή
Οκτωβρίου 8, 2011
Χειμώνιασε, ευτυχώς. Και περιμένω την παγωνιά, μετρώντας τη σκόνη κάτω απ’ το γραφείο μου. Τα βιβλία κλειστά να μένουν και οι ηλεκτρικοί σπινθήρες να καίνε του μυαλού τα σύνορα. Καφές και τσιγάρο και ξεραμένα λόγια σε σαπισμένα δόντια. Να περιμένω την παγωνιά ή, έστω, τη βροχή, μπας και ξεπλυθεί η θλίψη, μπας και ξεβραστεί ο πόνος. Ανώφελα όνειρα, φυσικά· οι ανέφελες μέρες έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Όταν λιγοστεύει ο χρόνος, κάθε ξημέρωμα είναι μια καινούργια απορία. Λέξεις-πληγές. Τραγούδια-μαχαίρια. Θέλω να πω ότι οι γραμμένες «πληγές» δεν αιμορραγούν, αλλά και ποτέ δεν κλείνουν. Χάσκουν σαν σκισμένα γράμματα.
