Αφιέρωση
Ιανουαρίου 30, 2008
Επειδή της σιωπής οι δεσμοί γεννήσαν βραδινές ευχές και πρωινές θλίψεις, στ’ αφιερώνω…
«Εδώ κοντά σου χρόνια ασάλευτος να μένω
ως να μου γίνεις Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα»
ζήσαμε πάντοτε αλλού
Επειδή της σιωπής οι δεσμοί γεννήσαν βραδινές ευχές και πρωινές θλίψεις, στ’ αφιερώνω…
«Εδώ κοντά σου χρόνια ασάλευτος να μένω
ως να μου γίνεις Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα»