μετωπικά

μετωπική σύγκρουση
το μέτωπο βράζει
στενωπός
τα βουνά θρυμματίζονται
οι λόφοι περιμένουν τη σπίθα
τα πλακόστρωτα ξερνούν
κρίση μετώπου
σκαλιστά δάκρυα
τα νέα χιλιόμετρα
οι παλιές λέξεις
σφύζει το αίμα
ο τρόμος στροβιλίζεται
φωνές
και ουρλιαχτά
η βροχή μετεωρίζεται
η εποχή του θάρρους
σπάει τις θύρες
κι ανοίγει τα παράθυρα

αποφάσεις

θα αλωνίζω πάνω από τραπέζια γεμάτα αλκοόλ
και θα πέφτω σε υπονόμους μαζί με τρύπιες δεκάρες

θα κρύβομαι πίσω από νερατζιές, ψιθυρίζοντας
ανάπηρα ποιήματα και παλιά ποδοσφαιρικά συνθήματα

θα παίρνω πάντα τον άδειο δρόμο, το δρόμο της σκιάς
σε έγκλειστες σιωπές και ριγμένα ερείπια

θα ξεχνώ το κοστούμι κάτω απ’ το κρεβάτι
και τη γύμνια μέσα στα δάχτυλά της

θα ξενυχτώ μέσα σε ποτήρια και άδεια μπουκάλια
και θα σέρνομαι από υπόγεια σ’ υπόγεια

θ’ αναζητώ μικρές ελπίδες, κάτω από μαραμένα γιασεμιά
και θα ξυρίζω φλέβες τρομαγμένες

θα προτιμώ τη χλεύη και την ερημιά
ξερνώντας όλα τα πλαστικά τους λόγια

θα προτιμώ την αφασία και την έχθρα
θα λέω τα πράγματα με τ’ όνομά τους:

πούτσες, παπάρια, μαλακίες, σκατά
και μουνί, και γαμήσι, και καύλα και «άντε γαμηθείτε επιτέλους»…

διακοπές και στα μούτρα τους

γεμίζουν βαλίτσες με κάθε λογής ανοησίες
κι αφήνουν προσεκτικά απ’ έξω όλα τα όνειρά τους
βγάζουν απ’ την τσέπη τα εισιτήρια
βγάζουν απ’ το κεφάλι τις ομπρέλες
ελπίζουν σε ξαπλώστρες, αντηλιακά και λάδια
φαντασιώνονται μόνο μαργαριτάρια,
προφυλακτικά, υγρά και ιδρωμένα.

πανικός στις προβλήτες·
ολονυχτίες σε καταστρώματα γεμάτα αρχαίες φωνές:
δραματικοί αγώνες σε θερινές κωμωδίες·
το καλαμάκι του φραπέ είναι το όπλο τους,
μ’ ένα σουβλάκι κυνηγάνε ανεμόμυλους.

όλοι τους οι δρόμοι οδηγούν στην ίδια παραλία·
διαταγές ακολουθούν, ωσάν κατάδικοι σε
στρατόπεδα συγκέντρωσης
σπάστε τα βότσαλα μέχρι να γίνουν άμμος
σπάστε την άμμο μέχρι να γίνει έρημος
σπάστε την έρημο μέχρι να γίνει θάνατος.

κάποτε θα αγαπήσω ένα βράχο
και θα τον κάνω αδερφό μου.
θ’ αφήσω το κεφάλι μου σε μια γωνία
κι ολοημερίς θα κρύβομαι πίσω απ’ τα δέντρα.
κάποτε θα βρω μια θαλασσινή σκιά
και κάθε νύχτα θα μετράω βότσαλα.
κάποτε θα ξεκινήσω το ταξίδι που δεν έγινε
και θα ‘ρθω να σε βρω πλάι στην αρχαία λίμνη.